6- Kunduz ( Castor Fiber)=Çoğunlukla susamurlarıyla karıştırılan Avrasya kunduzu, bir zamanlar Avrupa'dan Moğolistan'a kadar olan Sulak alanlarda yaşıyordu. 20. yy.ın başlarında Habur Çayı'nda, Yukarı Kızılırmak kıyılarında ve Sultansazlığı'nda, Çukurova'daki sulak alanlarda görüldüğüne dair kayıtlar var. Ama, Anadolu'da daha sonra hiç görülmediler.
kunduz.jpg 7- Anadolu Parsı ( Felis pardus tulliana)=Yeryüzündeki en güzel pars ( leoparlar içinde en büyük olanıdır.Boyları, takriben burundan kuyruk ucuna kadar 2.5 metre kadardır. ) türlerinden biridir.Batı, Güney , Kuzeybatı ve Güneydoğu Anadolu'nun ormanlık ve sarp bölgelerinde 1970'liyılların ortalarına kadar varlıklarını sürdürdüler. En son olarak 1967'de Bolu'da, 1971'de Dilek Yarımadasında, 1974'te Beypazarı'nda görülüp öldürülmüştü.Neslinin tükendiği sanılmaktaydı ancak 2002 yılında Doğu Karadeniz'deki Kaçkar Dağları'nda yaşadığı fotoğrafla belgelendiği iddia edildi. ( ancak ben bulamadım bu fotoğrafı )
anadolu parsı.jpg TATLI SULARIMIZDA ALACAKARANLIK
Türkiye'de denetimsizlik, bilinçsizlik, aşırı avlanma ve balıklandırma çalışmaları soucubirçok tatlı su balığınınnesli tükenmek üzere...
Gözlerini hırs bürümüş balıkçıllar yüzünden birçok balık türünün soyu tükenme sınırına geliyor. Yaşam ve üreme alanları giderek daralan balık türlerinin sayıları hızla azalıyor. Göl ve nehirlerdeki besin zinciri sürekli değişime uğruyor. İçsularımızda yaşayan su bitkisi türleri, planktonlar, balıklar, yeni ekolojik ortama uyum sağlayamadığından yok oluyor veya yerini kirletilmiş ortama uyum sağlayan türlere bırakıyor. Biyolojik ortam ve besin zinciri hiçbir zaman boşluk kabul etmediğinden kaybolan türün yerini yeni ortama uyum sağlayan türler alıyor.
Ve malesef bu bazen insan eli ile bilinçli olarak yapılıyor. Göl veya nehirdeki besin zinciri gözetilmeden " balıklandırma çalışmaları " adı altında o ortamda daha önce bulunmayan bir balık türü aşırı miktarda bırakılıyor. Ülkemizde özellikle aynalı sazan ( Cyprinus carpio) çok hızlı büyüyüp ürediğinden ve yeni ortama çok çabuk alıştığından balıklandırmada kullanılıyor.Halk tarafından fazla tüketilmeyen ve avlandığında fazla bir getirisi olmayan bu balık, aşırı üreyerek doğal türlerin yumurta ve besinlerini hızla tüketiyor ve yok olmalarına neden oluyor.Doğal bir alabalık ortamı olan Tortum Gölü'nde bir zamanlar yedi sekiz kiloluk alabalıklar yaşarken şimdi, yerlilerin deyimiyle " sandal büyüklüğünde" aynalı sazanlar dolaşıyor. ve malesef artık gölde kırmızı benekli alabalıklardan eser yok.
Balıklandırma çalışmalarının en acısı Eğirdir Gölü'nde yapıldı. Gölde yaşamayan bir tür olan sudak( Levrek olarakta adlandırılır) ( Stizostedion lucioperca) balığı göle bırakılarak yirmiye yakın doğal balık türü yok edildi.Önceleri doğal balıkları yiyerek beslenen ve hızla büyüyüp çoğalan sudaklar, bugün yiyecek azlığından dolayı birbirlerini yiyerek kendi sonlarını hazırlıyorlar.
sudak5a%5B1%5D.gif levrektsu%5B1%5D.jpg
Bugün Van, Bitlis, Batman ve Diyarbakır'da karınları yumurta dolu inci kefali satılıyor. İnci kefali çok lezzetli, bölge içinse bir kazanç kaynağı.Ancak bölge dışına pazarlanmadığından yok pahasına satılıyor.Yakalaması kolay olduğundan yüzlerce yıldır üreme zamanı avlanıyor, bu yüzden balık miktarı giderek azalıyor.
273_2_incikefali.gif
Denizde yaşayan üremek için Karadeniz'e dökülen nehirlere giren mersin balıkları ( ACipenser sp, Huso huso ) Bern sözleşmesiyle koruma altına alınan, avı kesinlikle yasak olan bir tür. Bu balık özellikle Yeşilırmak ve Kızılırmak'a yumurta bırakmak için giriyor. Kirlilik, avcılık ( troy ağlarıyla kaçak olarak avlanarak lokantalara satılıyor, derisi kurutulup süs olarak kullanılıyor) ve dere boyundaki kumocakları, barajlar yüzünden artık sayıları çok azaldı. Jeolojik devirlerden bu güne soyunu devam ettirmiş bir balığın nesli insanların hataları ve açgözlülükleri yüzünden sona ermek üzere.