| dayanamıyorum....
Yüzümdeki mutluluk maskesini cıkartıp atamamaya DAYANAMIYORUM...
O maskeyi cıkarmaya her yeltendigimde,insanların , aslında benım maske dedigim şeyin altındaki sıfatın maske oldugunu düşünmesine DAYANAMIYORUM...
İnsanların beni hep mutlu gormesi gerekiyo hissiyatına sahip olmaya DAYANAMIYORUM....
Sorunlarım oldugunu,huzurumun olmadıgını soyledigimde "hadi canım, senın ne sorunun olabilir ki..." cümlesini her seferinde duymaya DAYANAMIYORUM....
Kalabalık içinde yalnız cümlesinin bana kılıf olmasına DAYANAMIYORUM...
İfade etme özürüm olmasına hiç DAYANAMIYORUM....
Her hayalimin gerçekten de sonsuza dek hayal olarak kalmasına, kurdugum her planın "bi zamanlar şunu yapmak isterdim ama...." cumlesinin sonuna eklenmesine DAYANAMIYORUM......
Çelişki yumağı olmaya DAYANAMIYORUM...
Hep en iyi arkadaş olmaya DAYANAMIYORUM...
İyi niyetli olmanın eşittirine DAYANAMIYORUM...
Ağlayamamaya,ağlamanın bana yakıştırılamamasına DAYANAMIYORUM...
Beynimin her gece kendi kendini yemesine, ve surekli konusmasına DAYANAMIYORUM....
Buraya bunları yazacagıma,yuzune karşı anlatacak birilerinin yanımda olmamasına ve "ya maskeli balomdaki insanlar bu yazdıklarımı okuyup, hadi canım sen de... diyerek dalga gecerlerse" cümlesinin beynimi kemirmesine DAYANAMIYORUM...
Bu kadar sahte olmaya,bu kadar sahteleştirilmeye artık ne kadar dayanabilirim bilmiyorum....
    " 1984 Kutsal Bir Yıldır! "
|