 tek kişilik yalnızlığıma çoğul adımlarla yürüyorum
Yağmurlu caddelerde hüzünlü akşamlarını yaşarken çaresizliğimin, dudaklarımdaki yalnızlık şarkılarıyla incitmeden sevdim seni... Silmeden göz yaşlarımın düştüğü yerlerde sevdim ben seni. Ahh yalnızlığım buyur geç her zamanki yerine! Biz neleri gördük, neler yaşadık seninle birlikte... Yüregimizin her vuruluşunda, her kanayışında sevgiye sarılmadıkmı, dönüp kendi yaramızı kendimiz sarmadıkmı... Çiçeklerimizi yalancı güneşle açtırıp, sahte baharlarla kar altında bırakmadıkmı. Kaç kere vurulduk, kaç kere ayaza vurdu yüreğimiz, ne fırtınalar kanattı, birkaç acı sözle ne çok incindi yüreğimiz...Bize öğretmediler yalnızlığım. Bize öğretmediler...Beni şimdi yargıla... Seni yorgun gecelerimin en karanlık kuytularında ışık oldun diye sevdiğim için yargıla... Beni şimdi yargıla geceler boyu senli hayaller kurup düşlerime yatırdığım için. Bırak bıçağın suskun kalsın sırtımın ortasında. Namluya sürülü yokluğun dayalı şakağımda, düşür tetiği hadi korkma... Korkmasana bitanem, ben ölümüne teslim olmuşum sana anla... Aciz olma beni ver Allaha, yalnızlığım kalsın sana... Beni şimdi yargıla bitsin bu sevda işkencesi yalnız kalmasın içimde.Beni kendi kalemimle yargıla böl ikiye...
alıntı
MeDeNiYeT DeDiĞiN AçMaKsA BeDeNi HaYvAnLaR BiZdEn DaHa Mı MeDeNi???
| 
Normal Mod
