Forum | GYKFRM.CoM

canyüğcel.jpg
Şair Can Yücel, 1926 yılında İstanbul`da doğdu. Türkiye'nin ilk Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel'in oğlu olan Can Yücel, orta öğrenimini Ankara Erkek Lisesi'nde tamamladıktan sonra, Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi Klasik Filoloji Bölümü'nde okudu. İngiltere'de Cambridge Üniversitesi`nde eğitimini sürdüren Yücel, bir süre Londra`da BBC Radyosu`nda çalıştı.

Türkiye`ye dönüşünde Bodrum`da turist rehberliği yapan Yücel, daha sonra İstanbul`a yerleşti ve bağımsız çevirici olarak yaşamını sürdürdü.

Can Yücel, 1945-1965 yılları arasında "Yenilikler", "Beraber", "Seçilmiş Hikayeler", "Dost", "Sosyal Adalet", "Şiir Sanatı", "Dönem", "Yöne", "Ant", "İmece", "Papirus" adlı dergilerde yazdı. "Yeni Dergi", "Birikim", "Sanat Emeği", "Yazko Edebiyat" ve "Yeni Düşün" dergilerinde yayımladığı şiir, yazı ve çeviri şiirleri ile tanınan Yücel, 1965`ten sonra siyasal konularda da ürün verdi.

İlk şiirlerini 1950 yılında "Yazma" adlı kitapta toplayan Can Yücel, "toplumsal sorunların yarattığı izlenimlerin ağırlığından kurtulmak istermiş gibi" kimi taşlama, kimi bıçak ile işleyen duyarlılığın ağır bastığı şiirlerinde, yalın dili ve buluşları ile dikkati çekti.

Ünlü dünya şairlerinden çevirdiği şiirleri biraraya getirdiği "Her Boydan" adlı kitabı 1959 yılında yayımlanan Yücel, yapıtlarını "Yazma" (1950), "Sevgi Duvarı" (1973), "Bir Siyasinin Şiirleri" (1974), "Ölüm ve Oğlum" (1976), "Şiir Alayı" (1981), Rengarenk (1982), "Gökyokuş" (1984), "Canfeda" (1987), "Çok bi Çocuk" (1988), "Kısadevre" (1990) ve "Kuzgunun Yavrusu" (1990) adlı kitaplarda topladı.

Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel`e hakaretten yargılanan Yücel, 18 Nisan seçimlerinde ÖDP`nin İzmir 1. sıra milletvekili adayı oldu. Yücel, 12 Ağustos 1999'da öldü.

Güler Yücel ile evli olan şair, iki kız babasıydı.




Hakkında

"Yazma'dan başlayarak tüm şiirleri tarandığında Can Yücel'in şiirinin ironiden baska odakları olduğu görülecektir. Örneğin, yoğun bir duygusallık ve sevgi arayışı; ustalıkla doruğuna ulaşmış bir dil işçiligi, entellektüel düzeye varmış bir biçim arayışı; yanlışa, haksıza karşı, yerleşik düzenden öç alırcasına öfkeli ve bir o kadar da acılı bir direniş... En yakası açılmadık küfürlerden en acılı ağıtlara; en afili sokak ağızlarından en yoğun sevda ve sevgi şiirlerine; cin gibi zeka pırıltılarından en yalın, en sade söyleyişlere kadar her şeye yer verdiği şiiri, bir "göreve adanmışlık" şiiridir O'nun. Baştan beri hep böyle olmuştur." (Mehmet H. Dogan, 1985)


Eserleri

Alavara (1999)
Mekanın Datça Olsun (1999)
Seke Seke (1997)
Maaile (1995)
Gezintiler (1994)
Güle Güle-Seslerin Sessizliği(1993)
Gece Vardiyası (1993)
Çok Bi Çocuk (1992)
Kuzgunun Yavrusu (1990)
Kısa Devre (1990)
Canfeda (1986)
Beşibiyerde(1985 Bütün şiirleri)
Gökyokuş (1984 Bütün şiirleri)
Rengahenk (1982)
Şiir Alayı (1981, ilk dört şiir kitabının toplu basımı)
Ölüm ve Oğlum (1976)
Bir Siyasinin Şiirleri (1974)
Sevgi Duvarı (1974)
Yazma (1950)



Kim Özlerdi Avuç İçlerinin Kokusunu

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar
bırakılmasaydı eğer.

Dayanılması o kadar da zor değildir,
büyük ayrılıklar bile, en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer.

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Daha çabuk unutulurdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı
belki de,
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece
sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır
yaralamasaydı eğer.

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipekten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir
ayrılık gizlendiğine
belki de, kartvizitinde "onca ayrılığın birinci
dereceden failidir"
denmeseydi eğer.

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle
avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da, ya canım ellerini
tutmak isterse...

Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu, kim
uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık
etmiş olmasalardı eğer!!

CAN YÜCEL
--------------------------------------------------------------------------

Yalnızlığa dayanırım da,

birbaşınalığa asla.

Yaşlanmak hoş değil duvarlara baka baka.

Bir dost göz arayışıyla.

Saat tıkırtısıyla...

Korkmam, geçinip gideriz biz mutluluğuyla,

Ama;

'Günün aydın,akşamın iyi olsun'diyen

biri olmalı

bir telefon sesi çalmalı arasıra da olsa

kulağımda.

Yoksa,

Zor degil, hiç zor değil, demli çayı bardakta karıştırıp,

bir başına yudumlamak doyasıya,

Ama:

'Çaya kaç şeker alırsın?'

Diye soran bir ses olmalı ya ara sıra...

CAN YUCEL


kaynaklar: belgenet.com,biyografi.info

---

Seni Sevmek; Seni Sensiz Yaşamaktır. Seni Sevmek Hayata İnat Yaşamaktır. Ve Seni Sevmek Bebeğim; Yokluğunun Ayazına Aldırmadan,Geceleri Baktığını Umduğum Yıldıza Bakarak Güneşi Yeni bir Güne UYandırmak İçin Nöbet Tutmaktır...


Önemli Olan Dövüşmeyi Bilmek Değil. Ne Zaman Dövüşeceğini Bilmektir

süüüpperr bi sanat adamı bence özellikle 'her şey sende gizli' adlı şiirini herkese tavsiye ederim hayatımın belki de enn güzel ve özell şiiri

benim de favorilerim arasındadır kendisi dediğin şiiri yaz da okuyalım hadiiii

---

Seni Sevmek; Seni Sensiz Yaşamaktır. Seni Sevmek Hayata İnat Yaşamaktır. Ve Seni Sevmek Bebeğim; Yokluğunun Ayazına Aldırmadan,Geceleri Baktığını Umduğum Yıldıza Bakarak Güneşi Yeni bir Güne UYandırmak İçin Nöbet Tutmaktır...


Önemli Olan Dövüşmeyi Bilmek Değil. Ne Zaman Dövüşeceğini Bilmektir

MARTILAR Kİ

Günlerdir körköstebek nefsimle öyle hırlı
Ve öylesine harlı ki
esrik nefesim
Bir kibrit tutsam parlayacak.
Bir sarnıç gemisi diyecekler alev almış
Boğazın iki yakasından

oysa bir gaz tenekesiyle bir şişe mavg
Gelişi güzel mi güzel bir ocak
Suların ortasında sevgili öfkemle benim
Yanacak bahar erişinceye değin
Soğuktan morarmış kanatlarını
ısıtsın diye martılar

Martılar ki sokak çocuklarıdır denizin

CAN YÜCEL


Can Yücel, şiir sevenlerin yüreklerine baba imgesiyle birlikte yerleşmiştir. Bu yüzden yaygın şanı "Can Baba"dır.

Can Babamız ilk Milli Eğitim Bakanı, Köy Enstitülerinin kurucusu, ilk çeviri eserlerin dilimize kazandırılmasına öncülük eden Hasan Ali Yücel'in ikiz çocuğundan biridir. Can Babamızın ikiz kardeşi, Canan Yücel halen Ankara'da yaşamaktadır...

HER ŞEY SENDE GİZLİ

Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün,
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun.
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,
Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın.
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer;
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret,
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın.
Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın,
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..
İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak,
Bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir,
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli,
Bebek ağladığı kadar bebektir.
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin,
bunu da öğren,

Sevdiğin kadar sevilirsin...

CAN YÜCEL


Bahsettiğiniz şiir budur arkadaşlar ama vaktim oldukça Can Babamdan size en baba şiirleri sunacağım..

şiirleri bekliyorum canım

---

Seni Sevmek; Seni Sensiz Yaşamaktır. Seni Sevmek Hayata İnat Yaşamaktır. Ve Seni Sevmek Bebeğim; Yokluğunun Ayazına Aldırmadan,Geceleri Baktığını Umduğum Yıldıza Bakarak Güneşi Yeni bir Güne UYandırmak İçin Nöbet Tutmaktır...


Önemli Olan Dövüşmeyi Bilmek Değil. Ne Zaman Dövüşeceğini Bilmektir

Baska türlü birsey benim istedigim,
Ne agaca benzer ne de buluta benzer;
Burasi gibi degil gidecegim memleket,
Denizi ayri deniz, havasi ayri hava;
Nerde gördüklerim, nerde o bekledigim kiz
Rengi baska, tadi baska

Can YÜCEL

Ben de
Boğaziçi de bu bahar
Mavi sakalına erguvanlar takmış
Sarhoş bir İskele Babası kadar
Hem delikanlı
hem deliler gibi ihtiyar

Can YÜCEL

---

Seni Sevmek; Seni Sensiz Yaşamaktır. Seni Sevmek Hayata İnat Yaşamaktır. Ve Seni Sevmek Bebeğim; Yokluğunun Ayazına Aldırmadan,Geceleri Baktığını Umduğum Yıldıza Bakarak Güneşi Yeni bir Güne UYandırmak İçin Nöbet Tutmaktır...


Önemli Olan Dövüşmeyi Bilmek Değil. Ne Zaman Dövüşeceğini Bilmektir