| keşke...
-Selam,benim adım Wanda
-Selam,benimki de Slyvia,sen nasıl öldün?
-Donarak Öldüm.
-Nekadar korkunç
-Yok o kadar kötü değildi,soğuktan
titremem geçince ısınmaya başladım
ve uyku bastı,sonunda huzur dolu bir ölüm.
-Peki sen nasıl öldün?
-Ağır bir kalp krizi geçirdim.Kocamın beni
aldattığını sandım,onu iş üstünde yakalamak
için eve erken geldim,fakat evde tek başına
televizyon seyreder halde buldum.
-Sonra ne oldu?
-Kesinlikle evde başka bir kadının olduğundan
emindim,bütün evi aramaya başladım.Çatıyı,
yatakların altını,ama her yeri aradım fakat bulamadım.
Ama aşırı yorulmuştum,kalp krizi geçirdim ve öldüm.
-Keşke derin dondurucuya baksaydın,şu anda
İkimizde yaşıyor olacaktık Ağırdır sevgilerim her yürek taşıyamaz!
Büyüktür umutlarım her omuz kaldıramaz!
DOSTLUK GÜNAH OLMAYACAK KADAR MASUM,
KÖLE OLMAYACAK KADAR ÖZGÜR,
UMULMAYACAK KADAR YAKIN,
UNUTULMAYACAK KADAR DERİN,
TEK BAŞINA YAŞANMAYACAK KADAR ZORDUR.
|