Adamın birine sayısaldan büyük ikramiye çıkıyor.Karısına bile söylemiyor sabaha karşı ikramiyeyi almak için Ankara'ya yola çıkıyor . Tam Elmadağ'a gelmişken bir telefon. Arayan kayınbiraderi
-Nerdesin enişte ?
-dışarıdayım hayırdır.
-Çabuk eve gel
- n'oldu ? çok mu acil
- hemen gel ablam
- yoksa hasta mı ?
- yok sizlere ömür
telefonu kapattıktan sonra adam koltuğa yaslanıp demiş ki
"Ey güzel Allah'ım, verdikçe veriyor, verdikçe veriyor ''
Ağırdır sevgilerim her yürek taşıyamaz!
Büyüktür umutlarım her omuz kaldıramaz!
DOSTLUK GÜNAH OLMAYACAK KADAR MASUM,
KÖLE OLMAYACAK KADAR ÖZGÜR,
UMULMAYACAK KADAR YAKIN,
UNUTULMAYACAK KADAR DERİN,
TEK BAŞINA YAŞANMAYACAK KADAR ZORDUR.
Normal Mod
