 ay
ay bana çocukluğumu hatırlatıyor şöyle ki:
çocukken babamın görev yaptığı köy kendi köyümüze yakındı bu yüzden sık sık akşam yolculuğuyla sıla-i rahim (aile ziyareti) yapardık arabadayken hep gökyüzüne bakar ay ve yıldızlara doyasıya bakardım.ama bir türlü doyamazdım çünkü ben nereye gitsem benle beraber geliyorlardı benim peşimi hiç bırakmıyorlardı evet bu benim için çok üstün vasıflara sahip olmamın göstergesiydi yoksa niye takip ediyorduki ay beni?? araba ilerledikçe ayda bizle geliyordu hem sair gecelerdede hiç beni yalnız bırakmıyor..ewwet kesinlikle ben çok mükemmel bir kişi olmalıyım!!(gündüzleri bu işe karıştımazsak)çocukluk dönemim boyunca kendimi bu şekilde ifade ederdim..ve benim hala çocuk(çocuksu)olduğumu düşünenler var yani hala hayllerime ulaşıp mükemmel bir insan olabilirim..
Noksanını Görüp Anlayan Kimse,Kendisini Kemâle erdirmek için Gayret Eder.
Kendisinin Kemâlini İddia Eden,Celal Sahibi Hakk'a Yakınlığa Layık Olamaz.
Mevlâna
| 
