Vücudu değiştirmek:
. Pek çok toplumda dövme simgesel anlamda isyankar bir kimliği ifade ettiği için bir küstahlık olarak algılanır. Daha açık toplumlarda ise bir eğlence ve süs aracı olarak algılanır. Ancak bu bu popüler kültürün izini sürerken de karşımıza geçmişe kadar dayanan bir takım dinsel törenler çıkması bizi şaşırtmamalı. Bu süslemenin bu açık toplumlarda bir sınıf atlama şeklinde kendini saklayan gizli anlamının da aslında eski toplumlardaki farklı dövmelerin ve dövmelerin sosyal sınıf farklılıklarını da işaret ettiğini biliyoruz. Bu anlamda tam olmasa da imgede günümüz ve eskinin benzerliği şaşırtıcıdır.
Vücut üzerine değişimler yapma yeni bir şey değildir.Bu bir çok eski kültürde de vardır. İ.Ö 2000' öncesinde Mısır mumyalarında da dövmelere rastlanmıştır. Ancak Tahiti ve Hawwai de bulunan kalıntılar dövme ve pirsing geleneğinin kökenlerini buralarda da çok eskiye dayandığını göstermektedir: Britanya'da, eski kabilelerin üyelerinde hayvansal motifli dövmeler vardı ve düşmanlarına korku vermek amacıyla kullanılmıştı. Yine Julius Caesar zamanında dövmelerin savaşçılara verdiği etkileyici etkileyici görünüş Romalı askerler arasında dövmenin yaygınca kullanılmasına yol açmıştı. Bu vücut süslemesi hristiyanlığa yayılmasıyla beraber, bastırılmaya başlanmış ve hor görülen bir süsleme haline gelmişti.
Eski toplumlarda, vücuda dövme yapmak zorunluluktu. Bu kültürler, dövmeyi ile insanı hayvanlardan ayırmak için kullanırdı. Süsleme, dini törenlerde, törenin bir parçası olarak uygulanıyor ve oldukça katı kuralara bağlıydı. Dövme yapmak,güney Pacifik'in halkları arasında yaygındı. Marquesan adalarında, erkelere dövme yapmak yine dinsel tören biçiminde uygulanıyordu. Tabiki kadınların kolları ve bacakları da, kompleks ve ayrıntılı motiflerle işlenirdi. Bu dövmelerin ruhani ve maddi tehlikelere karşı kişiyi koruduğu inanılırdı.
Benzer şekilde, Yeni Zelanda'da bir dinsel heykeltıraş kalemine benzer bir aletle dövme yapılırdı. Dövme elbete yalnızca vücudun görünen yerlerine değil aynı zamanda mahrem bölgelerine de yapılıyordu. Gönümüzde kullanılan dövme sanatının kökeni ise daha çok Afrika kökenlidir. Ve ilk dövmelerde mangal kömürü de kullanılmaktaydı. İşleme aracı olarak, dikenlerle cilt dokusunda dekoratif figürler oluşturulduktan sonra mangal kömürü tozuyla ovuşturulurdu. Aynı zamanda bu Afrika halklarında kullanılan dövme figürleri, kişinin sosyal statüsünü de gösterdiği gibi, halklar arasında bir ayıraç görevi de vardı. Afrikalı kadın, bir bereket olarak algılandığı için aynı zamanda aynı zamanda süt verimini ve doğurganlığını artırmak içinde dövme kullanılırdı. İlk doğumdan sonra kadının dişiliğine vurgu ve hatta erotizmini vurgulayacak döveler yapılırdı. Çoğunlukla da kalça ve kalça etrafında olurdu bu dövmeler.Formlar aynı zamanda dinsel bir anlam taşımaktaydı. Ancak dövme her zaman ve her yerde tercih edilen bir şey değildi Pek çok açıdan bazı haklarda vücudun belli gölgelerinde pirsing uygulanırdı. Anal bölgelere pirsingin kullanılması ise yine bu eski kültürlerde rastlanan bir şeydi. Pirsingin kullanılması aynı zamanda bir üst sosyal mertebeye geçişti. Alaska'nın bazı yerli haklarında kulaklarında pirsing kullananılar aynı zamanda sosyal bir statülerini ifade etmekteydiler. Özellikle eskimolar, erkelerin erkekliğe geçişin bir sembolü olarak dudağa pirsing takarlardı. Ve erkeler sosyal statülerini daha çok pirsing yaparak vurgularken, kadınlar ise dövme yoluyla bu statülerini ifade etmekteydiler. Elbetteki buradaki dövmede Afrika kadınında olduğu gibi aynı zamanda dişiliğine bir vurguydu ve bir erotik bir anlam taşımaktaydı. Batı toplumlarında dövmenin başlangıcı ise, eski Romalılara kadar dayanmakta. Amerika da ise 19 yy dan itibaren işçi sınıfın arasında dövme hızla yaygınlaşmış ve çalışan erkeğin fiziksel gücünü ifade eder bir sembole dönüşmüştü. Ve sanayi çok geçmeden bu sanatı da endüstrileştirdi. 1950 ve 1960 hipi hareketi de dövme ve pirisnge olan ilgiyi arttırmış, talep de yeni tekniklerin ve yeni formların kullanılmasına olanak sağlamıştı. Karşıt şekilde, 1970 li yılarda başlayan punk hareketi de ve 80 yılların çalışan işçi gençleri de toplumsal baskılara ve depresif durumlara karşı bir isyan duygunsun sembolü ola,rak kullandılar. Dövme bugün ise ise tam anlamıyla bir magazinsel anlam kazanmıştır. Her nekadar kökenlerinde yine yine sosyal statü anlamı gizlese de her kesimden insanın merak ettiği ve deneme şansı bulabildiği bir sanat halini almıştır. Ancak dövme her ne kadar yayınsa da , pirsingin henüz bu kadar yaygınlık kazanmış olduğunu söylemek zordur. Pirsingin, dudak, burun, dil, göbek ve üreme organlarına kadar kullanılmaya başlanması ise dövmeye göre daha radikal bir çıkış olması, özelikle alternatif toplum dışı arayışlar arayan gençler tarafından daha çok tercih edilir hale getirmiştir.
